Οι κλέφτες ιδεών και η μαγική τσαγιέρα

12:13 π.μ.

Πόσες φορές έχετε δει τη δουλειά σας σκορπισμένη στο διαδίκτυο;


Ας το παραδεχτούμε. Μπαίνοντας στο κόσμο του διαδικτύου ενεργά, είτε μέσω blogging, είτε μέσω κοινωνικών δικτύων, γνωρίζουμε πως όποια ιδέα και αν αναρτήσουμε, μπορεί να αντιγραφεί με ένα copy-paste. 
Όλα αντιγράφονται. Φωτογραφίες, κείμενα, ιδέες, ακόμα και ο τρόπος που ο καθένας από εμάς επιλέγει να γράψει. Και αν είσαι crafter,  μπορεί να δεις την ιδέα σου να γίνεται εν ριπή οφθαλμού σε πολλά αντίγραφα. Αν είσαι food blogger, οι συνταγές σου διασκορπίζονται τριγύρω. Και το link για την αρχική πηγή, αν είσαι τυχερός, θα οδηγεί σε σένα.

Το τελευταίο καιρό, μέσα από μία σειρά συναντήσεων, γνώρισα από κοντά πολλές και αξιόλογες food bloggers. Ένα από τα θέματα που τις απασχολούν έντονα, είναι η συνεχής αντιγραφή της δουλειάς τους και κυρίως η ασύστολη οικονομική εκμετάλευση των συνταγών τους από τρίτους. 

Ακολούθησε πλήθος συζητήσεων με crafters, κυρίως στο τομέα του σχεδιασμού και κατασκευής κοσμημάτων. Εκεί υπάρχει ένα μεγάλο χάος. Ποια είδε πρώτη τι, ποια έφτιαξε πρώτη τι, ποια έκλεψε πρώτη από ποια την ιδέα. Ακόμα και εν μέσω κρίσης, πρέπει να βρούμε τρόπο να τρωγώμαστε μεταξύ μας. Αντί να λένε μπράβο σε έναν δημιουργό, να τσακώνονται ποιος ήταν ο πρώτος που τον αντέγραψε.

Το παράδοξο που παρατήρησα, είναι πως τη μεγαλύτερη φασαρία και γκρίνια, τη κάνουν αυτοί που αντιγράφουν κατά κόρον. Λες και αν φωνάξουν δυνατά "έξω οι κλέφτες" δε θα φανεί η δική τους λογοκλοπή. Ενώ οι αρχικοί δημιουργοί, κρατάνε δημόσια διαφορετική στάση. Συνεχίζουν κανονικά αυτό που αγαπάνε και φροντίζουν (όσο μπορούν) να προστατεύουν τη δουλειά τους χωρίς φανφάρες. Την αγανάκτηση τους δε θα τη δείτε δημόσια, αλλά πιστέψτε με, είναι μεγάλη.

Ανάμεσα σε όλες αυτές τις συζητήσεις, ήταν εξαιρετικά ενδιαφέρον να ακούσω και σχόλια για τη δική μου δουλειά, σε διαπροσωπικό επίπεδο. Και να μιλήσω για τους δικούς μου "κλέφτες", που τελικά ήταν πολλοί περισσότεροι από αυτούς που αρχικά είχα εντοπίσει.  

Ουδέν κρυπτόν από τις bloggers, είμαστε πολλές, βλέπουμε πολλά και τα συζητάμε και μεταξύ μας. Και νευριάζουμε, συγχιζόμαστε, φωνάζουμε και είναι στιγμές που απλά θέλουμε να πατήσουμε ένα delete και να τα κλείσουμε όλα. Και παίρνουμε δυο τρεις βαθιές ανάσες και συνεχίζουμε. Επειδή βλέπετε δημόσια όλο χαρούμενες δημιουργίες και ιδέες, δε πάει να πει πως είμαστε όλες σε ροζ συννεφάκια. Βράζουμε και εμείς μέσα μας. Απλά δεν το εκφράζουμε δημόσια. Μήπως όμως τελικά θα έπρεπε;


Και σήμερα το πρωί, η Αθηνά, με ένα καταιγιστικό κείμενο, είπε όσα πολλές έχουμε σκεφτεί και κατ'ιδίαν συζητήσει. Με την άδεια της λοιπόν, το δημοσιεύω.

Καλησπέρα..
[προσοχή..ακολουθεί μέγας και τεράστιος καημός]
 
Έχω ανοίξει το Τintinnabulum στο Κουκάκι εδώ και δύο χρόνια..
Άρχισα να ασχολούμαι επαγγελματικά με τα αντικείμενα και τα κοσμήματα εδώ και πέντε χρόνια περίπου..{ερασιτεχνικά μετράω 15 χρόνια πρίν)
Kάπου τότε δημιουργήθηκε στο facebook και το γκρούπ athenadrakopoulou-handicrafts με κάποιες φωτογραφίες των κατασκευών μου και ένα χρόνο μετά δημιουργήθηκε και η ομώνυμη (του γκρούπ) σελίδα με όλη μου τη δουλειά αναλυτικά σε φωτογραφίες..
 

Πιό πρίν έκανα δημιουργία και κατασκευή βιτρινών και σκηνικών σε εταιρίες, καταστήματα, κανάλια, θέατρα, σχολεία και νυχτερινά κέντρα..
Παράλληλα έκανα μαθήματα ζωγραφικής και κατασκευών σε παιδιά και έχω ανεβάσει θεατρική παράσταση με παιδιά και νέους με ειδικές ανάγκες..(φτιάχνοντας και τα σκηνικά και τα κουστούμια)
Ποτέ δεν είχα βοηθό σε κάποια απο τις δουλειές μου το οποίο σημαίνει ότι έχω δουλέψει αρκετές φορές πάνω απο 25 συνεχόμενες ώρες, έχω μείνει μέσα σε βιτρίνα 17 ώρες, έχω κάνει αμέτρητα ξενύχτια και έχω κοιμηθεί πολλές φορές στο πάτωμα του μαγαζιού σε sleeping bag..{ευτυχώς πλέον μένω κοντά..}
Εχω κάνει πάρα πολλά σεμινάρια μεταξύ των οποίων είναι η κατασκευή μαριονέττας, πάνινης κούκλας και καραγκιόζη, έχω μάθει μόνη μου να ράβω και {πειραματιζόμενη} να κάνω τεχνοτροπίες, έχω τελειώσει Βακαλό {είχα χέρι καλό, τέλειωσα Βακαλό.. που λέει και ένα τραγούδι} και έχω απολυτήριο πολυκλαδικού λυκείου απο κλάδο εφαρμοσμένων τεχνών..
Μπορώ να φτιάξω σχεδόν τα πάντα {πάντα έλεγα ότι μόνο χαλκογραφία και κεραμική δέν ξέρω αλλά πλέον μαθαίνω και κεραμική οπότε άκυρο} και όλοι μου οι άντρες φίλοι με μισούν γιατί έχω πιό πολλά εργαλεία απο αυτούς..
Απο τότε μου με θυμάμαι ζωγραφίζω, φτιάχνω πράγματα και γενικά έχω έναν δικό μου τρόπο να βλέπω γύρω μου..
{και αν θέλετε να ξέρετε και η δασκάλα στο μπαλέτο είχε πεί στη μαμά μου ότι έχω ταλέντο, όχι για το μπαλέτο, ούτε για την φλογέρα που για κάποιο ανεξήγητο λόγο μας μαθαίνανε, αλλά για μία ζωγραφιά που της είχα κάνει με τον Μπάμπι το ελαφάκι νομίζω κάποια χριστούγεννα..}
Είμαι ένα δημιουργικό άτομο και όπως και να το κάνουμε σε αυτό έχω άστρο..{κιθάρα ας πούμε δεν μπορώ να μάθω..δεν το έχω με τίποτα..τέσσερα χρόνια τώρα μόνο την εισαγωγή του no suprises ξέρω..πέντε νότες δηλαδή..και ποτέ δε θυμάμαι ποιό είναι το λά μινόρε..}
Φυσικά και πέρνω ιδέες απο γύρω μου, ερεθίσματα υπάρχουν παντού, αλλά παίρνω μιά ιδέα και την εξελίσσω, την προσαρμόζω στα μέτρα μου και φτιάχνω κάτι νέο, κάτι δικό μου και πάντα λέω αν κάτι είναι ολοδικό μου ή όχι..
Δαχτυλίδια με κουμπιά(σαν τα δικά μου), δαχτυλίδια με γυαλί(σαν τα δικά μου), σκουλαρίκια με υφάσματα(σαν τα δικά μου), φωτιστικά(σαν τα δικά μου), σκουλαρίκια με βελονάκι(σαν τα δικά μου), πορτοφόλια(σαν τα δικά μου), ημερολόγια(σαν τα δικά μου) και γενικά πράγματα ΣΑΝ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΟΥ δεν κυκλοφορούσαν στο internet και στα bazaar πρίν αρχίσω να δουλεύω..
Δυστυχώς πλέον κυκλοφορούν ανεξέλεγκτα και ανάμεσα μας και δεν μπορώ παρά να λυπάμαι για αυτό..
Να λυπάμαι γιατί δυστυχώς είναι κακέκτυπα.
Να λυπάμαι γιατί κάποιοι άνθρωποι αυτοθεωρούνται δημιουργοί με τις ιδέες των άλλων.
Να λυπάμαι γιατί κάποιοι άνθρωποι δεν έχουν δικές τους ιδέες.
Να λυπάμαι γιατί εδώ και ένα μήνα με ρωτάνε τί υλικό είναι αυτό και να απαντάω όσο πιο χαριτωμένα μπορώ ότι δεν μπορώ να πώ..(μέχρι πρότινος με ρωτούσαν πώς το κάνεις αυτό και απλά απάνταγα)
Να λυπάμαι για τις συμβουλές που έχω δώσει τόσο για υλικά όσο για κατασκευές..
Να λυπάμαι που είχα πάντα τις πόρτες του μαγαζιού ανοιχτές για όλους.
Να λυπάμαι που πάντα είμαι ευγενική και με καλή θέληση να βοηθήσω..
Να λυπάμαι γενικά και να εκνευρίζομαι και είναι κρίμα γιατί χριστούγεννα έρχονται..
Αγάπη, ηρεμία και μοναδικότητα για όλους...
Να είστε οι εαυτοί σας..
Καλές γιορτές.

Αθηνά Δρακοπούλου..

Σε ευχαριστώ Αθηνά για την άδεια να αναδημοσιεύσω το κείμενο σου. 
Και να μη λυπάσαι. Γιατί εισαι ο εαυτός σου.

You Might Also Like

3 comment below